نيز روايت كرده است از ابو حمزهء ثمالى كه گفت : سؤال كردم از حضرت امام محمّد باقر - صلوات اللّه عليه - : « يا بن رسول اللّه ! آيا همهء شما قائم به حق نيستيد ؟ » فرمود : « بلى ، همه قائم به حقّيم . » گفتم : پس چگونه حضرت صاحب الامر عليه السّلام را قائم ناميدند ؟ فرمود : « چون جدّم ، حضرت امام حسين عليه السّلام شهيد شد ، ملايكه در درگاه الهى صدا به گريه و ناله بلند كردند و گفتند : اى خداوند و سيّد ما ! آيا غافل مىشوى از قتل برگزيدهء خود و فرزند پيغمبر پسنديدهء خود و بهترين خلق خود ؟ پس حق تعالى ، وحى كرد به سوى ايشان : « اى ملايكهء من ! قرار گيريد ! قسم به عزّت و جلال خود كه هرآينه انتقام خواهم كشيد از ايشان ، هر چند بعد از زمان‌ها باشد . » پس حق تعالى حجاب‌ها را برداشت و نور امامان از فرزندان حسين را به ايشان نمود و ملايكه به آن شاد شدند ؛ پس يكى از آن انوار را ديدند كه در ميان آن‌ها ايستاده بود ، به نماز مشغول بود ؛ حق تعالى فرمود : « به اين ايستاده از ايشان انتقام خواهم كشيد . » « 1 » صد و سيزدهم : قابض در مناقب قديمه و هدايه « 2 » از القاب آن جناب شمرده . صد و چهاردهم : قيامت چنان كه در هدايه است « 3 » و در ساعة ، مناسبت اين لقب ، معلوم شد . صد و پانزدهم : قسط چنان چه در آن دو كتاب ، مذكور است . « 4 »

--> ( 1 ) . علل الشرايع ، ج 1 ، ص 160 . ( 2 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان .